ZNIESIENIE GRANIC

Wychodząc z takich przesłanek, awangarda rozpoczęła wędrówkę do swojej ziemi obiecanej. Lokalizowała ją w naj­bliższym otoczeniu, we własnej codzienności. Droga nie była więc długa, ale za to — uciążliwa; codzienność bowiem mu­siała być przekształcona na miarę awangardowego widzenia ludzkich potrzeb. Zniesienie granic między sztuką a codziennością było więc oczywistym rezultatem programu awangardy. Albowiem to sztuka właśnie i artyści mieli stworzyć nowy świat, nowe społeczeństwo i nowego człowieka, bądź przynajmniej w dzie­le tym uczestniczyć. Sztuka awangardowa nawiązała więc ści­sły kontakt z tym, co ją otaczało — z ludzką codziennością.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *