SFERA MOŻLIWOŚCI

A więc wolność (sfera możliwości) i faktycz- ność (świat), to swoistego rodzaju napięcie wytworzone na styku dwóch skrajności. W środku znajduje się zawsze czło­nek — ściślej mówiąc — bohater egzystencjalny, świado­mość stawiająca pytanie o sens swego bycia, o swój fundament ontyczny, o podstawowe wartości. Odpowiedź na nie tak jak ma to miejsce w przypadku A. Roąuentin jest stopniowa i mozolna, uzyskiwana na drodze bolesnych epifani. Ten wstępny krok — uświadomienie sobie różnicy między tym co wolne (co stawia owo pytanie) a tym co bezwolnie tkwi, ist­nieje i znika, by znów się pojawić — jest osiągnięciem^ pierw­szego stopnia inicjacji w egzystencję: „Ja” i faktyczność, „Ja i to co „dzieje się” w swej bezdusznej codzienności, w zbęd­nym i fałszywym kołowrocie zdarzeń i rzeczy.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *