EGZYSTENCJALNE PRZYGODY

Ów moment rozdarcia, braku spójności między mną i światem (trakto­wanym tutaj jasko pewna narzucona mi całość) doprowadza mnie do wydania wyroku na ów „absurdalny absolut pełen istnienia”. Poszukanie tam jakichkolwiek gotowych wartości jest zajęciem bezpłodnym — twierdzi wczesny Sartre.Niemal każdy z bohaterów przygody egzystencjalnej, by osiągnąć ów stan „wyostrzonej” świadomości tego 00 mu bez­pośrednio zagraża (jemu jako absolutnej i niczym nie skrę­powanej wolności) musi dokonać aktu oczyszczenia, aktu ode­pchnięcia świata. Jest to warunek konieczny: wyrzekam się by zyskać, uratować i usprawiedliwić swoją egzystencję. (Ro- ąuentin jest jednym z licznych samotników, by wymienić bohatera Piekła Earbusse’a, F. Celiniego Podróż do kresu nocy, Obcego Camus’a, Dick’a z opowiadań Hemingwa/a.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *