EGZYSTENCJALISTYCZNY ETHOS ODKŁAMANIA

Świat idei kieruje się nieprzewidywalnymi i zgoła para­doksalnymi prawami wzajemnych antycypacji, przenikań i uwarunkowań. Istnieje bowiem pewien typ literatury pięk­nej, która antycypuje problematykę sensu-stricto filozoficz­ną — a z drugiej strony filozofia, której charakter i atmo­sferę najdobitniej oddaje literatura.Nie jest to tylko casus tzw. filozofii egzystencjalnej — tak ptraecież „knąbmej” w stosunku do wszelkich zabiegów „sy- stematyzująco-petryfikujących” — ale jakiejkolwiek refleksji nad sensem ludzkiego bytu — słowem — kondycji człowie­czej — której wyrazem jest również egzystencjalizm.Poniższe uwagi, których punktem wyjścia jest literackie dzieło „wczesnego” Sartre’a — stanowią szkic, zarys proble­matyki ogniskującej się wokół roli i funkcji sztuki w sytu­acji codzienności by już zinterpretować późniejszy termin „doj­rzałego” Sartre’a.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *